Mais Sylvia Plath...
"E entón pregunteime se, tan pronto coma él comezara a gostar de min, non se fundiría no vulgar, se, tan pronto coma él me amara, non lle atoparía defecto tras defecto, da mesma forma que ocorrera con Buddy Willard e outros rapaces antes de él.
O mesmo sucedía unha e outra vez.
Botáballe o ollo a un home sen tacha, a distancia, mais tan pronto se acercaba, inmediatamente vía que non serviría en absoluto.
Esa é unha das razons polas que nunca quixen casarme. O último que eu quería era seguridade infinita e ser o lugar dende o cal parte unha frecha. Quería cambio e emoción en tódalas direccions eu mesma, como as frechas de cores de un cohete o catro de Xullo"
No hay comentarios:
Publicar un comentario