Cantos auto-enganos políticos se xustifican coa palabra dialéctica. Canta indiferencia me causa o relaxo ético e a falta de vontade que se xustifica coa muletilla de ter que seguir o proceso.
Definitivamente, tiro a dialéctica ao cubo do lixo. Non quero saber nada de dialécticas, sexan políticas ou existenciais.
Son fillo do cosmos, do desexo do sublime-moral, da action exemplaire.
No hay comentarios:
Publicar un comentario