Sigo con Doktor Faustus
"Adrián rexeitaba a música programática. Considerábaa coma un producto híbrido da detestable época burguesa, coma un aborto estético. Mais a música e a linguaxe pertencíanse mutuamente, eran no fondo un e o mesmo. A linguaxe, música. A música, linguaxe, e separadas invócanse unha á outra, imítanse, sustráense unha á outra os medios de expresión. Que a música podía ser en principio palabra, pode ser pensada e planeada verbalmente, pretendía demostrarmo Adrián co exemplo de Beethoven, sorprendido varias veces en plena composición verbal"
No hay comentarios:
Publicar un comentario