Que todo ten outra lectura é algo que nos resulta moi difícil asumir co tempo. Canto máis vellos nos facemos máis enternecedoramente patético resulta o noso esforzo por convencernos de que o misterio da vida ten que encaixar só no relato que desexamos. Se aceptásemos o principio de incertidume e a pluralidade de perspectivas, a vida sería menos segura, si, menos dolorosa, tamén, mais infitinamente máis rica, mais libre, máis real.
Probablemente, a vida seguiría sendo inxusta, dacordo, mais esto último é máis soportable, para min, que a imposición do silencio, do pensamento único.. e do único futuro posible.
No hay comentarios:
Publicar un comentario